پوشش روی در حفاظت از فولاد از خوردگی پیش می رود

آیا تا به حال ورقه‌های فلزی با درخشش نقره‌ای متمایز را مشاهده کرده‌اید؟ اینها احتمالاً تحت گالوانیزه شدن قرار گرفته‌اند - فرآیندی که در آن روی به سپر نهایی فولاد در برابر زنگ‌زدگی تبدیل می‌شود. اما چرا دقیقاً روی، و نه فلزات دیگر؟

گالوانیزه کردن، همانطور که از نامش پیداست، شامل پوشاندن فولاد با یک لایه محافظ از روی است. این پوشش روی به عنوان یک مکانیسم دفاعی دوگانه برای فولاد زیرین عمل می‌کند. اول، روی در مقایسه با آهن، خواص «آند فداشونده» برتری دارد. هنگامی که پوشش روی آسیب می‌بیند و فولاد را در معرض عناصر خورنده قرار می‌دهد، روی ترجیحاً خورده می‌شود و عملاً خود را فدا می‌کند تا از بستر فولادی محافظت کند.

دومین خط دفاعی روی از واکنش آن با اکسیژن و دی‌اکسید کربن اتمسفر ناشی می‌شود و یک لایه محافظ متراکم اکسید روی تشکیل می‌دهد. این مانع غیرقابل نفوذ فعالانه از نفوذ عوامل خورنده به سطح فولاد جلوگیری می‌کند.

عوامل متعددی روی را به انتخاب ایده‌آل برای محافظت از فولاد تبدیل می‌کند. از نظر اقتصادی، روی در مقایسه با سایر فلزات مقاوم در برابر خوردگی نسبتاً ارزان باقی می‌ماند و کاربردهای صنعتی در مقیاس بزرگ را امکان‌پذیر می‌کند. از منظر الکتروشیمیایی، خواص روی کاملاً با نقش آن به عنوان یک آند فداشونده برای فولاد مطابقت دارد و عملکرد حفاظتی استثنایی را ارائه می‌دهد.

خود فرآیند گالوانیزه کردن، تطبیق‌پذیری قابل توجهی را ارائه می‌دهد، با روش‌های کاربردی متعددی که در دسترس هستند، از جمله گالوانیزه کردن به روش غوطه‌وری گرم و گالوانیزه کردن الکتریکی (گالوانیزه کردن سرد). این قابلیت انطباق به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا تکنیک بهینه را برای کاربردهای خاص، از مصالح ساختمانی گرفته تا قطعات خودرو، انتخاب کنند.

این مزایای منحصر به فرد، موقعیت روی را به عنوان قهرمان بی‌چون و چرا در محافظت از خوردگی فولاد تثبیت کرده است. فناوری گالوانیزه کردن بی‌صدا از جنبه‌های بی‌شماری از زیرساخت‌های مدرن و کالاهای تولیدی محافظت می‌کند و نقش غیرقابل جایگزین روی را در علم مواد نشان می‌دهد.